یادت هست..........شبی در حوالی همان شبهای علاقه......
همان شبهای بیقراری.......من در ناکجاآباد و تو آنسوی ناکجاآبادها............
یادت هست ....همان شب را می گویم....همان شب که نشانی چشمهایمان یکی شد.....
همان ستاره در نمیدانم این ناکجاآباد آسمان.......
چه شبی بود......
با من از ستاره ها گفتی .........ستاره های شهرهای دور.........
شهری که هرگز ندیدمش!!!!
ولی ذره ذره اش را حس کرده ام......
ما اگر از هم دور....................آسمانمان یکی ست
ما اگر از هم دور.......ستاره هامان یکی ست
تو را فریاد می زنم...فریاد می زنم...تا همه بدانند...
همه کسانی که تو را از من.........باز هم مهم نیست........
آسمانمان یکی ست.........
