از ژرفای عشق آمدی....از دورترین راه به حریم قلبم راه یابی........
آمدی شاعرانه و از گلشن سیاه شب ستاره های روشن نور چیدی و به من هدیه کردی..
در شبی که ماه به ستارگانش لبخند می زند و من چه معصومانه آن ها را برداشتم و در کنج قلبم آویختم
از آن زمان قلبم همیشه به یاد تو به تپش می افتد ...
بدان من اینجا روشنی دلت را با طلوع و غروب خورشید و روشنایی ستارگان می جویم و تصویر زیبا
و مهربانت را در خوش رنگترین قاب ها با عطر دل انگیز خاطره ها جاودان می کنم.....